Daireden bir arkadaş Anadol marka yeni bir araba almıştı..Ehliyeti de yeniydi. Hikaye 28-29 sene önce gerçekleşti.

O hafta sonu,pazar günü buluştuk. Bizi arabasıyla maça götürdü.
Çok kötü araba kullanmasına rağmen, sürekli, ‘bravo be,süper solladın,harikasın,vay anasını,virajı nasıl da aldın,pes..!’ vb.
dolduruşlarla vatandaşı epey şişirdik…

En sevdiği şey yağlanmak olan bu kardeşimiz,biraz daha pompalanınca
”Beyler, maçtan sonra dairenin lokalinde akşam yemeğine davetlimsi-
niz” çıkışını-beklenen şarkı-yapmıştı bile…

Maç bitti, lokale doğru yola çıkıldı.Mübarek sanki F-1 sürücüsü
Michael Shumacher, alçaktan uçuyor.

Lokale 2 km. kala meşhur bir turşucu var. Israr ettik, duralım turşu
alalım diye. Durduk, M.Shumacher arabadan atladığı gibi turşucuya
daldı.

Arabadaki herkes, sanki ortak düşünce ürünüymüş gibi, ”Yahu bu herife bir numara çekelim” gibisinden bakışmaya başladı.

Hemen araçtan çıkıldı,motor kaputu açıldı, hızla distribütör kapağı söküldü ve bagaja konuldu.

Az sonra elinde 2 kg. turşu ile gelen Ağa’mız, ”Alın lan turşularınızı
aç herifler.Orada da ziflenin,zıkkımlanın da gözleriniz doysun…!”

Babacan tavrı, kıl aldırmaz edasıyla direksiyona geçti ve kontağı
çevirdi.

Aaaa, o da ne? Arabada ‘Tık‘ yok.Eski arabaların kontağı çevrildiğinde iyi
bilinen o, ”Gır gır gır gır gır” diyen marş sesi hiç çıkmadı.

Bir, beş, on kez denendi, yine tık yok.. Sadece çıt-çıt diye bir ses
çıkıyor.

Ağa gururunu ayaklar altına alıp bağırdı, ”Lan oturmasanıza öyle.
İnin bir bakın şuna nesi var? Daha dün aldık bu mereti be !”

Herkes indi,kaput açıldı, ama biz zavallı aç ve cahil zevat-ı adiye
takımından kimse sorunu çözemedi.

Oradan geçen bir taksi şoförüne rica ettik, durdu. Daha ilk
bakışta, ”Birader bunun distribütör kapağı yok, bu araba hayatta
çalışmaz...! dedi ve gitti..

Ağa ağlamaklı. Teselli ediyoruz. ”Bozma kafanı.Yarın gider servisine
yaptırırsın.Nasıl olsa daha garanti kapsamında” laga lugaları…

Velhasıl, az sonra geçen bir ticari aracı çevirdik, 25 Tl. ye anlaştık
ve arabayı lokalin karşısındaki boş arsaya çektirdik.Parayı da
‘Ağa’ ya ödettirdik. Nasıl olsa servisden parasını geri alacaktı ya …!

O gece yedik içtik, saat 24.00 civarı lokalden çıktık.Tüm hesabı
yine-hepimizden en az 3 duble fazla içmiş olan- Ağamız ödemişti.

Kapıda, ”Ulan beş param kalmadı. Bana bir taksi parası verin” diyen
Ağamıza, 5 kişi büyük özverilerle ve epeyce silkelenerek bir 10 Tl.
para toplayıp verdik.

Vatandaş gitti. Biz ise hep beraber işkembeciye gittik ve afiyetle
karınlarımızı doyurduk. Ehhh gülmekten kırıldığımızı söylemesem de
anlamışınızdır.

Ertesi sabah sağdan soldan borç para bulan arkadaş, gidip arabasını servise çektiriyor. Servis, arabanın bagajına bakmadan yeni bir
distribütör kapağı takıyor. Ağa’dan da 75 Tl. parça parası, 20 Tl.de
servis ücretini bağırta bağırta alıyor. Gerekçe, ‘Parça’ çalınmış,servisin bir hatası yok…!

Öğleden sonra daireye gelen gariban, ”Ulan ne şans be.İki günlük arabanın distribütör kapağını çalıyorlar. Maç, araba çektirmeler,
yemek vs. bana 500 Tl.na patladı.!!!

Kimse konuşamadı.Yine o öğleden sonra vatandaşın bagajındaki parça bir
şekilde oradan alınarak, yok edildi…

Erken emeklilik yasasından yararlanıp emekli olan ve müteahhitliğe
başlayarak bayağı zengin olan bu Ağa’mıza, yıllar sonra konuyu
anlattığımızda, son derece sakin ve pişkin ;

” Bilmezmiyim lan sizin yaptığınızı. İlk anda anlamıştım.Ama
bozuntuya vermedim. Bile bile numaranızı yemiş gibi davrandım.”

O öyle demişti…

Bir arkadaşımız ise, ‘Ağa’nın anında Ankara Emniyet’i üst kademelerinden
torpiller bulduğu, ”Distribütör Kapağını” her yerde arattırmaya başladığı’ bilgisini, tezgahın olduğu tarihten 2-3 gün sonra bize söylemişti bile…

Paylaş-Share